گفتم بچه ست آن و آف نداره که ساعت خواب شما خاموشش کنم وقتی تذکر میدم و سعی میکنم بخوابونمش و نمیخوابه چیکار کنم ؟
گفتم مگه صدای آهنگ شما میاد من چیزی میگم ؟ با اینکه اهنگ رو میشه کم کرد یا خاموش کرد . زندگی شخصیتونه خب من چی بگم ؟
گفتم وقتی تنهام چون سابقه مریضی دارم مامانم میاد پیشم و بچه م با مامانم تا دیر وقت بیدار میمونه حتی مامانم کارمتده ولی ناچاره و با بچه بیدار میمونه
گفتم بازم من سعی میکنم ولی کسی باید به آدم تذکر بده که خودش بی عیب باشه من کم صدای دعوا و آهنگ نمیشنوم ولی چیزی نمیگم خب آدمن دیگه . آپادتمانا هم دیواراشون نازکن صدا رد میشه .
هر چند بی فایده ست گفتنش ولی گفتم
و امیدوارم حالیشون شده باشه که آپارتمان نشینی صبر و فرهنگ خاص خودشو میخواد .
خدایا به منم صبر بده
برچسب: پرایوسی,
نویسنده: آرتین رنجبر